.....

Sana dair bir cümlem bile olamadı...

Cümlelerimin basitliğinden olsa gerek.Yada aslında basit olmayan ama sana hiçbir zaman yakıştıramadığım bana basit gelen cümleler olmasından kaynaklanıyordu...

Çünkü; nazarımdaki sen o kadar başkaydın ki, basit cümleler değil şaşalı kelimeler bile adınla yanyana yazılmamalıydı...

Sen, bedenime karşı inatla büyümeyen içimdeki çocuğun kendi dünyasında yaşattığı mükemmeldin...

Ve sen büyüyen ben yerine o küçük kızı sevmeliydin, saf olanı fikrine leke değmemiş masumca seni sevmiş olan o küçücük kızı sevmeliydin...

Hızla büyüyen bedenime ve ilerleyen yaşıma rağmen sevdiğin ben değil o küçük kız olmalıydı. Nafile! Ne sana yetişmek için her geçen gün büyümeye çalışan beni nede içimdeki küçük kızı sevebildin...

Belki hala çocukca davranıyorum (gerçi nazarında senin yaşına yetişememiş küçük bir kız olacağım hep).Belki hep sen haklıydın. Belki olgun, kendini geliştirmiş, aklı başında hatunlardı dilediğin...

Her ne olursa olsun istediğin ben bütün çocukluğumla hiçbir çıkar gözetmeden hiçbir beklentim olmadan seni sevdim...

Tarafından sevilmesemde Mevlanın gönlüme koyduğu sevgini (ne denli ağır gelsede) Mevla alana kadar gönlümün tahtında taşıyacağım...